หลังจากที่ TM ได้แซวหนุ่มข้างบ้านว่า "ไวไฟนะเนี่ย เพิ่งร่อนจม.ไปไม่กี่ฉบับ ริอาจส่งช่อดอกไม้มาจีบนางแล้วรึ ใจป๋าว่ะ"
ไอ้หนุ่มคนนั้นก็เหวอแดก งงเป็นไก่ตาแตก ดอกไม้อะไร เขาไม่รู้เรื่อง
จึงเขียนจม.ฉบับนึงประมาณว่า
"เธอคงมีคนที่หมายปองอยู่มากมาย และเขาคงใจป้ำน่าดู ขนาดซื้อดอกไม้มาให้ขนาดนี้ ขอให้เธอโชคดีนะ ตอนนี้เราจะย้ายบ้าน และไปเรียนต่อที่กรุงเทพ อาจไม่ได้เจอกันอีก โชคดีนะ ลาก่อน"
อ่านจบ ฉันกรีดร้อง ไม่นะ ไม่!!! ความรักครั้งแรกมันจะจบแบบนี้ไม่ได้
จบ!!! ตั้งแต่ยังไม่ทันได้จีบ เล้ย...
เอ้อ เอาเหอะ ถ้าเขาใจเสาะ ไม่ต่อสู้เพื่อความรักของตัวเองขนาดนั้น คงต้องปล่อยไป
พอฉันขึ้นม.6 ก็ต้องเตรียมตัวเข้ามหาวิทยาลัย และในที่สุดก็ได้เข้ามหาวิทยาลัยที่ชอบ "ลงกลอน" แน่นหนา ใครๆก็เข้าผ่านได้ยากส์ มาก
แล้วในมหาวิทยาลัยแห่งใหม่นี้ ชั้นจะได้เจอใครให้หัวใจเต้นแรงได้อีกไหมหนอ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น