ความหวานชื่นที่มี โลกสีชมพูแห่งความรัก บางทีมันก็เหมือนหมอกในยามเช้า ที่แสงแดดมา ก็จางหาย
ฉันกับ E สนิทกันมากขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งรุ่นพี่ในชมรมสังเกต เห็นพฤติกรรมของเรา
ในวันลอยกระทง ชมรมของเราออกบูธขายน้ำ ในฐานะเด็กปี 1 ก็ต้องไปช่วยรุ่นพี่ แล้วความมันก็มาแตกตอนที่ถ่ายภาพรวม เรานั่งอยู่แถวหน้าเพราะเป็นผู้หญิงตัวเล็ก
ส่วน E อยู่แถวสุดท้าย แต่เวลาถ่ายภาพมา สายตาของ E กลับมองมาที่ฉันอยู่คนเดียว ทำให้รุ่นพี่เริ่มแซว
แต่นั่นยังไม่แย่เท่ากับการที่ E เริ่มทำตัวเหินห่าง ไม่คุยด้วยเวลาอยู่ในชมรม แต่เวลาโทรไปหาที่บ้าน กลับพูดคุยเป็นปกติ
ฉันจึงปรึกษารุ่นพี่ที่สนิทกับ E ว่าเขาเป็นอะไร ทำไมถึงไม่ค่อยคุยกับเราเลย
ฉัน : พี่คะ E เป็นอะไร
รุ่นพี่ : เฮ่ย E มันอายไง มันไม่ชอบเปิดเผยความรักกับใคร
ฉัน : นี่สรุปว่า E เค้าชอบหนูมั้ยคะพี่
รุ่นพี่ : ชั้นมองออกว่า E น่ะชอบเธอ เพราะเวลาที่รุ่นพี่คนอื่น แซวน้อง ต่อหน้าทุกคน E จะคอยออกหน้าปกป้องตลอด เออน่ะ เดี๋ยวพี่ไปสืบมาให้
ตอนนั้นบอกตรงๆ เลยว่าใจตุ้มๆต่อมๆมาก เพราะกลัวว่า ที่เขาทำดีกับเรา ที่ผ่านมาทั้งหมดมันก็แค่ความเป็นเพื่อน ส่วนเรา "มโน" คิดไปเองคนเดียว
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น